“BU İŞTE BİR YALNIZLIK VAR” ROSSE ARTE’DE...

Editör / Mugmag Style
3 gün önce
2 dakikada okunur

Yeni Sergi: Bu İşte Bir Yalnızlık Var

Sanat hayatına yeni bir giriş yapan Rosse Arte ev sahipliğinde, Uğur Batı küratörlüğünde, ilham verici ressamlar Akın Ekici, Ferruh Karakaşlı, Halime Türkyılmaz, Mustafa Günen, Pınar Tınç, Sebahattin Gündoğdu, Yasemen Latife Ayvaz ve heykeltraş Beste Alperat’ın eserleriyle katıldığı koleksiyonun açılışı 24 Ocak Cumartesi Tarabya’daki Rosse Arte’de yapılan sergi 24 Şubat’a kadar bir ay açık kalacak. Sergide 40 kadar eser yer alacak ve bu eserlerin arasında yağlıboya eserler/ heykel, tekstil eserler/ serigrafiler/ ipek şardonlu baskılar yer alıyor.

Serginin Ressamları: Karmanın Zarafeti

Şimdi ilham verici bu sergiye katılan sanatçıları tanıyalım.

Akın Ekici, geometrik soyut sanatçısı. Ekici, “süprematik” eserler çalışıyor. Süprematizm, soyut geometriciliği idealize eden bir resim anlayışıdır. Bu koleksiyonda da fraktal, geometrik eserleri var. Heykeltraş Beste Alperat, cam ve metal gibi zıt malzemelerle inşa edilen bu figürleri, insanın hem fiziksel hem de duygusal dünyasındaki kendini koruma içgüdüsünü ve geleceğe dair belirsizliği temsil eden çalışmalarıyla özgün bir sanatçı. Bugün Türkiye’nin en önde gelen sanatçılarından. Bir kent-çizer olan Ferruh Karakaşlı resimlerinde onun tüm görsel sanat elemanları coşkuyla dans etmekte, renkler, çizgiler, dokular kendine has bir tutarlılık sağlamaktadır. Karakaşlı ruhsal olarak “Sanat; enerjiye, pozitif oluş haline, hayatın içinden dans ederek renkle, keyifle geçmeye katkıda bulunursa iyi bir iş yapmış olur” felsefesiyle ve resimleriyle mutluluğu bağdaştırıyor ve sanatının çekirdeğinde de böylesi bir arayıştan söz etmek gerekir.

Halime Türkyılmaz resminin personasında evrensellik vardır. Türkyılmaz, evrensel-özgün bir doku/yüzey yaratıp, işlerini yapar. Onun bazen doğa kaynaklı, bazen nesne eksenli çizgi ve rengi jestüel bir yolla yüzeye çizerek, damlatarak, spatulayarak, fırçalayarak, sıçratarak aktaran, kuramı ile sentezleyen sanatı, onu dünya çapında özgün bir yüzey sahibi kılar. Aslında cismin sıcaklığı arttığında mavi rengin tayf içerisindeki payı büyür, kırmızının payı azalır. Doğal ve hassas bir terazidir bu.

Serginin bir başka ressamı Mustafa Günen'in bazı resimlerindeki bulutların maviden kırmızıya ve oradan sarıya ve sonrasında bütünde bir "alev topuna" dönüşü, rengin sıcaklık değişimidir mesela. Güneş'in Kelvin değişimleri gibidir. Sıcaklık ona bakan gözlerdeki etkiden dolayı kaymalara uğrar ve bu şekilde Günen resimlerinin içine girersiniz. Onun resmi değişken ve etkileşimlidir. Pınar Tınç, motiflerinin duygululuğu ve renkliliği ile spiritüel ve mistik bir dünyadan kurulu ve renklerden kurulu bir derinlik yaratıyor. Ressamın yolculuğu zaman ve mekânda kesintisiz bir harekete dayanıyor. Sebahattin Gündoğdu, çağın tüm açık ya da örtük mutlağa ulaşma, relativlikten kaçma ve kurtulma ideleri bir sistematiğe kavuşma gibi bir amacı taşıyor. Gündoğdu, ahşap, taş ve cam satıhlarda yaptığı resimlerinde nesneleri mutlak saf biçimlerin ve basit uyumların kurulmasında araç olarak kullanıyor. Yasemen Latife Ayvaz'ın anlatımı kentsel yapıları çizgi, tonlama, renk ve gölge gibi yapılarla ortaya koyan çalışmalar ile karşımıza çıkıyor. Çalışmalarındaki benliğini kimi zaman tuval üzerinde bırakmış olduğu beyazlık belirtmiş olsa da kimi zaman, karmaşanın göbeğinde üst üste binmiş olan çizgilerde de görebiliyoruz.